پاييز طلايي

X

پاييز طلايي

ببار آسمان كه پرستوها منتظرند


	سهراب سپهری پشت دریاه قایقی خواهم ساخت ... پشت دریاها شهری است خواهم انداخت به آب ... که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است دور خواهم شد از اين خاک غریب ... بام ها جای کبوتر هایی است که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق ... که به فواره ی هوش بشری می نگرند قهرمانان را بیدار کند... دست هر کودک ده ساله ی شهر، شاخه ی معرفتیست قایق از تور تهی ... مردم شهر به یک چینه چنان مینگرند ودل از آرزوی مروارید... که به یک شعله، به یک خواب لطیف هم چنان خواهم راند ... خاک، موسیقی احساس تو را میشنود نه به آبی ها دل خواهم بست ... وصدای پر مرغان اساطیر می آید در باد نه به دریا ـ پریانی که سر از آب به در می آرند... پشت دریاها شهری است و در آن تابش تنهایی ماهی گیران... که در آن وسعت خورشید به چشمان سحر خیزان است می فشانند فسون از سر گیسو هاشان... شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند هم چنان خواهم راند... پشت دریاها شهری است قایقی باید ساخت \|+\| نوشته شده توسط مرد تنهای شب در چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1385 \|


	اي شب به پاس صحبت ديرين, خداي را با او بگو حكايت شب زنده داريم با او بگو چه مي كشم از درد اشتياق شايد وا كند بشتابد به ياريم اي شعر من, بگو كه جدايي چه مي كند كاري بكن كه در دل سنگش اثر كني اي چنگ غم,كه از تو بجز ناله بر نخواست!!! راهي بزن كه ناله از اين بيشتر كني ادمه مطلب... ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط فرهاد در پنجشنبه سی و یکم فروردین 1385 \|


	عید... به نام یکتا سلام.به همه دوستای گلم... سال نو مبارک... ببخشید دیر رسیدیم می دونید من عادتم بیشتر مواقع کم حرف میزنم من چند روز پیش یه جورایی خوشحال ترین لحظات عمرم رو میگزروندم وممنونم از خدا که یکبارم که شده به ما حال داد .... دوستدار شما(رضا) نویسنده : فرهاد و رضا \|+\| نوشته شده توسط مرد تنهای شب در سه شنبه یکم فروردین 1385 \|


	دشتها نام تو را می گویند... دشتها نام تو را می گویند.. کوهها شعر مرا می خوانند کوه باید شد وماند رود باید شد رفت دشت باید شد وخواند... تقدیم به... \|+\| نوشته شده توسط مرد تنهای شب در چهارشنبه هفدهم اسفند 1384 \|


	به نام خدا دركتاب چهار فصل زندگي صفحه ها پشت سر هم ميروند هر يك از اين صفحه ها يك لحظه اند لحظه ها با شادي و غم ميروند آفتاب وماه يك خط در ميا ن گاه پيداگاه پنهان مي شوند شادي و غم نيز هر يك لحظه اي بر سر اين سفره مهمان مي شوند گاه اوج خنده ي ماگريه است گاه اوج گريه ي ما خنده است گريه دل را آبياري مي كند خنده يعني اينكه دل ها زنده است زندگي تركيب شادي با غم است دوست ميدارم من اين پيوند را گر چه مي گويند شادي بهتر است دوست دارم گريه با لبخند را دوستدارشما \|+\| نوشته شده توسط مرد تنهای شب در یکشنبه سی ام بهمن 1384 \|


	زندگي هميشه بهارنيست ن به نام انكه اشك راهمدم تنهايي ساخت ب زندگي هميشه بهارنيست... گاهي برگ خزان سراسرآنرافرامي گيرد... وروزگاربي وفاوفاترين ياران راازهم جداميكند... پس بيا در اين واپسين سالهاي عمرهرچه داريم به پاي دوست ريزيم ... دودوست همجوارباشيم ت... یک هدیه ناقابل \|+\| نوشته شده توسط فرهاد در دوشنبه بیست و چهارم بهمن 1384 \|